‘നീയെൻറെ’ എന്നതൊരൊറ്റപ്പദം

നീയെൻറെ എന്നോതും അധരങ്ങൾ തൻ

സ്വാർത്ഥത പോലും കാതുകൾക്കിത്രമേൽ

ഇമ്പമെങ്കിൽ അതത്രമേൽ നിസ്വാർത്ഥം

തന്നെ സഖാ..

നീയെൻ്റെയെന്ന വാക്ക് സ്വാർത്ഥം ആവുന്നത് നീയും ഞാനും രണ്ടെങ്കിൽ അല്ലേ..

‘നീയെൻറെ’ എന്നതൊരൊറ്റപ്പദം !!

‘എൻറെ’ എന്ന ചിന്തയിൽ എത്രത്തോളം സ്വാർത്ഥത ഉണ്ടോ അത്രത്തോളം ഗുഡ് ഫീലുമുണ്ട് (നിർദോഷകരമാണെങ്കിൽ).

ഞാനും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാമെങ്കിലും ‘എൻറെ’ എന്ന് ഒന്നിനോടും പൂർണ്ണമായും തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. സത്യത്തിൽ അങ്ങനെയൊന്ന് ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ അതോ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ആയിട്ടാണോ..?

അറിയില്ല..എങ്കിലും ചിലനേരത്ത് വെറുതെ തോന്നാറുണ്ട്, എന്തിനോടെങ്കിലും ആരോടെങ്കിലും നിമിഷനേരത്തേക്കെങ്കിലും എൻ്റേയെന്നൊരു സ്വാർഥത മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് !!

ഞാനെന്ന സത്യം

ഞാനാണു നീയെന്നഹന്തയോ

നിന്നെയേറ്റം ഭ്രമിപ്പിച്ചിടുന്നു

ഞാനെന്ന സത്യം ക്ഷണികമെ

ന്നെന്തേ നീയിനിയുമറിഞ്ഞതില്ല

മേനി തന്‍ പുറംമോടി മിനുക്കി

ത്തുടച്ചു ഞാന്‍ ലയിപ്പിച്ചിടാം

നിന്നെയാവോള, മെന്‍വരുതി

യെലെന്നുമെന്‍ മനസ്സേ നിന്നെ

ഞാന്‍ പൂജിച്ചിടാം, ഞാനെന്ന

ദേഹി തന്‍ പ്രാണന്‍ വിടയാവോളം

മനസ്സേ നിന്നെ ഞാന്‍ കുടിയിരുത്താമന്യ

യാമൊരു ദേഹിയെത്തേടി നീയകലുവോളം